uStronie INDEX
Strona zgodna z najnowszą normą XHTML 1.1.: uStronie :. Spis artykułów / CONTENT
forum | chat | księga gości
INDEX Biblia Artykuły Hebrajski

pieniądze

Biblia wcale nie potępia bogactwa samego w sobie, o pieniądzach mówiąc, iż dają one pewną dozę bezpieczeństwa — przestrzega tylko przed bogactwem, jako poważnym sidle. A potępia jedynie ludzi, którzy doszli do bogactwa drogą nieuczciwego zysku oraz tych, którzy nierozumnie w bogactwie podkładają nadzieję.

Takie podejście do sprawy ma swoje uzasadnienie, gdyż obecna sytuacja ludzkości — doby „zakończenia tego systemu rzeczy” — przypomina położenie osób, znajdujących się w płonącym budynku. Czyż mądre byłyby gorączkowe próby ocalenia dóbr materialnych z domu, który zaraz się zawali ? Czyż nie ważniejsze jest ratowanie życia własnego, rodziny oraz innych mieszkańców ogólnoludzkiego domu — ziemi?

Poniżej zamieszczam zestawienie wszystkich wersetów biblijnych, odnoszących się do bogactw materialnych:
Oczywiście, jest ono źródłem wielkiego zysku — owo zbożne oddanie wraz z poprzestawaniem na tym, co się ma. Bo nic nie przynieśliśmy na świat, nic też nie możemy wynieść. Mając więc wyżywienie i odzież oraz schronienie, będziemy z tego zadowoleni. Jednakże ci, którzy są zdecydowani być bogaci, wpadają w pokusę i sidło oraz wiele nierozumnych i szkodliwych pragnień, pogrążających ludzi w zagładę i ruinę. Albowiem korzeniem wszelkich szkodliwych rzeczy jest umiłowanie pieniędzy, a zabiegając o to umiłowanie, niektórzy dali się odwieść od wiary na manowce i sami się poprzebijali wieloma boleściami.
--- (1 Tymoteusza 6:6-10) ---
Kto miłuje srebro, nie nasyci się srebrem, a kto miłuje bogactwo —- dochodem. To także marność. Kiedy mnożą się dobra, mnożą się też ci, którzy je spożywają. I jaką korzyść z nich ma ich wielki właściciel oprócz tego, że patrzy na nie swymi oczami? Słodki jest sen sługi, czy zje on mało, czy dużo; lecz bogatemu jego dostatek nie pozwala spać.
--- (Kaznodziei inaczej Koheleta 5:10-12) ---
Jak człowiek wyszedł z łona matki, tak znowu nagi odejdzie, jak przyszedł; a za swój trud nie weźmie niczego, co mógłby zabrać ze sobą w ręku. I również to jest wielkim nieszczęściem: jak człowiek przyszedł, tak właśnie odejdzie; i cóż za pożytek ma ten, kto na wiatr się trudzi? I przez wszystkie swe dni jada w ciemności, w wielkiej zgryzocie, w swej chorobie i wśród powodów do oburzenia. Oto najlepsza rzecz, którą widziałem, rzecz piękna - by człowiek jadł i pił, i widział dobro dzięki wszelkiemu swemu trudowi, jakim się trudzi pod słońcem przez liczbę dni swego życia, które mu dał prawdziwy Bóg, gdyż to mu przypada w udziale. Ponadto każdemu człowiekowi, któremu prawdziwy Bóg dał bogactwo i dobra materialne, dał też możność z tego jeść i odebrać swój dział, i radować się swym trudem. Jest to dar Boży.
--- (Kaznodziei 5:15-19) ---
banknot Zająłem się większymi dziełami. Pobudowałem sobie domy; nasadziłem sobie winnic. Założyłem sobie ogrody i parki oraz zasadziłem w nich wszelkie drzewa owocowe. Założyłem sobie sadzawki z wodą, by z nich nawadniać las rosnących drzew. Nabyłem sług i służebnice i doczekałem się synów czeladzi. Mam też żywy inwentarz, bydło i trzody w wielkiej liczbie, więcej niż wszyscy, którzy byli przede mną w Jerozolimie. Ponadto nagromadziłem sobie srebra i złota oraz mienia właściwego królom i prowincjom. Postarałem się dla siebie o śpiewaków i śpiewaczki oraz o niezwykłe rozkosze synów ludzkich - o damę, a nawet o damy. I stałem się większy, i przewyższyłem każdego, kto był przede mną w Jerozolimie. Nadto pozostała mi moja mądrość. Niczego też, czego pragnęły moje oczy, nie wzbraniałem im. Nie odmawiałem swemu sercu żadnej radości, gdyż moje serce weseliło się wszelkim moim trudem i to przypadło mi w udziale z wszelkiego mego trudu. I zwróciłem się ku wszelkim moim dziełom, których dokonały moje ręce, i ku trudowi, którym się trudziłem, by to wykonać, a oto wszystko było marnością i pogonią za wiatrem i nie było nic pożytecznego pod słońcem.
--- (Kaznodziei 2:4-11) ---
Kuropatwa wysiaduje jajka, których nie zniosła; podobnie czyni ten, kto zbiera w nieuczciwy sposób bogactwa: w pośrodku dni swoich musi je opuścić i gdy nadejdzie jego koniec, okazuje się głupcem.
--- (Jeremiasza 17:11) ---
Zaiste, bogactwo oszukuje; a człowiek pyszny nie zazna spokoju: traci rozsądek i spokój; gardziel szeroko rozwiera jak Szeol i jak śmierć nigdy nie jest nasycony; choć zebrał ludy wszystkie wokół siebie, wszystkie narody przy sobie połączył.
--- (Habakuka 2:5) ---
Człowiek jak cień przemija, na próżno tyle się niepokoi, gromadzi, lecz nie wie, kto to zabierze.
--- (Psalm 39:7) ---
A zasianym między ciernie jest ten, kto słyszy słowo, ale troska tego systemu rzeczy i zwodnicza moc bogactwa zaduszają słowo, tak iż staje się bezowocny.
--- (Mateusza 13:22) ---
…ale troski tego systemu rzeczy i zwodnicza moc Bogactwa, a także pragnienia pozostałych rzeczy wdzierają się i zaduszają słowo, i staje się ono bezowocne.
--- (Marka 4:19) ---
Możecie więc być Pewni, że żaden z was, który się nie pożegna z całym swym mieniem, nie może być moim uczniem.
--- (Łukasza 14:33) ---
…bogaty zaś ze swego upokorzenia, gdyż przeminie on jak kwiat roślinności. Słońce bowiem wschodzi ze swym palącym żarem i wysusza roślinność, a jej kwiat opada i ginie Piękno jej zewnętrznego wyglądu. Tak też bogacz zwiędnie na swych drogach Życiowych.
--- (Jakuba 1:10-11) ---
Jezus spojrzał na niego i rzekł: «Jakże trudno będzie mającym pieniądze wejść do królestwa Bożego! Doprawdy, łatwiej jest wielbłądowi przedostać się przez ucho igły do szycia, niż bogaczowi dostać się do królestwa Bożego».
--- (Łukasza 18:24-25) ---
Jezus zaś powiedział do swoich uczniów: Zaprawdę, powiadam wam: Bogaty z trudnością wejdzie do królestwa niebieskiego. Jeszcze raz wam powiadam: Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne niż bogatemu wejść do królestwa niebieskiego.
--- (Mateusza 19:23-24) ---
Nie gromadźcie sobie skarbów na ziemi, gdzie mól i rdza niszczą i gdzie złodzieje włamują się i kradną. Gromadźcie sobie skarby w niebie, gdzie ani mól, ani rdza nie niszczą i gdzie złodzieje nie włamują się i nie kradną. Bo gdzie jest twój skarb, tam będzie i serce twoje.
--- (Mateusza 6:19-21) ---
Nikt nie może dwom panom służyć. Bo albo jednego będzie nienawidził, a drugiego będzie miłował; albo z jednym będzie trzymał, a drugim wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i Mamonie.
--- (Mateusza 6:24) ---
Cóż bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł? Albo co da człowiek w zamian za swoją duszę?
--- (Mateusza 16:26) ---
Nie troszczcie się więc zbytnio i nie mówcie: co będziemy jeść? co będziemy pić? czym będziemy się przyodziewać? Bo o to wszystko poganie zabiegają. Przecież Ojciec wasz niebieski wie, że tego wszystkiego potrzebujecie. Nie troszczcie się więc zbytnio i nie mówcie: co będziemy jeść? co będziemy pić? czym będziemy się przyodziewać? Bo o to wszystko poganie zabiegają. Przecież Ojciec wasz niebieski wie, że tego wszystkiego potrzebujecie.
--- (Mateusza 6:31-34) ---
Postępowanie wasze niech będzie wolne od chciwości na pieniądze: zadowalajcie się tym, co macie. Sam bowiem powiedział: Nie opuszczę cię ani pozostawię.
--- (Hebrajczyków 13:5) ---
Zapytał Go pewien zwierzchnik: Nauczycielu dobry, co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne? Jezus mu odpowiedział: Czemu nazywasz Mnie dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko sam Bóg. Znasz przykazania: Nie cudzołóż, nie zabijaj, nie kradnij, nie zeznawaj fałszywie, czcij swego ojca i matkę. On odrzekł: Od młodości przestrzegałem tego wszystkiego. Jezus słysząc to, rzekł mu: Jednego ci jeszcze brak: sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie; potem przyjdź i chodź ze Mną. Gdy to usłyszał, mocno się zasmucił, gdyż był bardzo bogaty. Jezus zobaczywszy go /takim/ rzekł: Jak trudno bogatym wejść do królestwa Bożego. Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne, niż bogatemu wejść do królestwa Bożego. Zapytali ci, którzy to słyszeli: Któż więc może być zbawiony? Jezus odpowiedział: Co niemożliwe jest u ludzi, możliwe jest u Boga. Wówczas Piotr rzekł: Oto my opuściliśmy swoją własność i poszliśmy za Tobą. On im odpowiedział: Zaprawdę, powiadam wam: Nikt nie opuszcza domu albo żony, braci, rodziców albo dzieci dla królestwa Bożego, żeby nie otrzymał daleko więcej w tym czasie, a w wieku przyszłym — życia wiecznego.
--- (Łukasza 18:18-30) ---
monety Powiedział też do nich: Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości, bo nawet gdy ktoś opływa [we wszystko], życie jego nie jest zależne od jego mienia. I opowiedział im przypowieść: Pewnemu zamożnemu człowiekowi dobrze obrodziło pole. I rozważał sam w sobie: Co tu począć? Nie mam gdzie pomieścić moich zbiorów. I rzekł: Tak zrobię: zburzę moje spichlerze, a pobuduję większe i tam zgromadzę całe zboże i moje dobra. I powiem sobie: Masz wielkie zasoby dóbr, na długie lata złożone; odpoczywaj, jedz, pij i używaj! Lecz Bóg rzekł do niego: Głupcze, jeszcze tej nocy zażądają twojej duszy od ciebie; komu więc przypadnie to, coś przygotował? Tak dzieje się z każdym, kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty przed Bogiem. Potem rzekł do swoich uczniów: Dlatego powiadam wam: Nie troszczcie się zbytnio o życie, co macie jeść, ani o ciało, czym macie się przyodziać. życie bowiem więcej znaczy niż pokarm, a ciało więcej niż odzienie. Przypatrzcie się krukom: nie sieją ani żną; nie mają piwnic ani spichrzów, a Bóg je żywi. O ileż ważniejsi jesteście wy niż ptaki! Któż z was przy całej swej trosce może choćby chwilę dołożyć do wieku swego życia? Jeśli więc nawet drobnej rzeczy [uczynić] nie możecie, to czemu zbytnio troszczycie się o inne? Przypatrzcie się liliom, jak rosną: nie pracują i nie przędą. A powiadam wam: Nawet Salomon w całym swym przepychu nie był tak ubrany jak jedna z nich. Jeśli więc ziele na polu, które dziś jest, a jutro do pieca będzie wrzucone, Bóg tak przyodziewa, o ileż bardziej was, małej wiary! I wy zatem nie pytajcie, co będziecie jedli i co będziecie pili, i nie bądźcie o to niespokojni! O to wszystko bowiem zabiegają narody świata, lecz Ojciec wasz wie, że tego potrzebujecie. Starajcie się raczej o Jego królestwo, a te rzeczy będą wam dodane. Nie bój się, mała trzódko, gdyż spodobało się Ojcu waszemu dać wam królestwo. Sprzedajcie wasze mienie i dajcie jałmużnę! Sprawcie sobie trzosy, które nie niszczeją, skarb niewyczerpany w niebie, gdzie złodziej się nie dostaje ani mól nie niszczy. Bo gdzie jest skarb wasz, tam będzie i serce wasze.
--- (Łukasza 12:15-34) ---
bogactwo Słuchajcie tego, wszystkiego narody, nakłońcie uszu, wszyscy, co świat zamieszkujecie, wy, niscy pochodzeniem, tak samo jak możni, bogaty na równi z ubogim! Moje usta wypowiedzą mądrość, a rozmyślanie mego serca - roztropność. Nakłonię mego ucha ku przypowieści, przy dźwięku liry wyjaśnię mą zagadkę. Dlaczego miałbym się trwożyć w dniach niedoli, gdy otacza mnie złość podstępnych, którzy ufają swoim dostatkom i chełpią się z ogromu swych bogactw? Nikt bowiem siebie samego nie może wykupić ani nie uiści Bogu ceny swego wykupu — jego życie jest zbyt kosztowne i nie zdarzy się to nigdy — by móc żyć na wieki i nie doznać zagłady. Każdy bowiem widzi: mędrcy umierają, tak jednakowo ginie głupi i prostak, zostawiając obcym swoje bogactwa. Groby są ich domami na wieki, ich mieszkaniem na wszystkie pokolenia, choć imionami swymi nazywali ziemie. Bo człowiek nie będzie trwał w dostatku, przyrównany jest do bydląt, które giną. Taka jest droga tych, co ufność pokładają w sobie, i taka przyszłość miłośników własnej mowy. Do Szeolu są gnani jak owce, pasie ich śmierć, zejdą prosto do grobu, serca prawych zapanują nad nimi, rano zniknie ich postać, Szeol ich mieszkaniem. Lecz Bóg wyzwoli moją duszę z mocy Szeolu, bo mię zabierze. Nie obawiaj się, jeśli ktoś się wzbogaci, jeżeli wzrośnie zamożność jego domu: bo kiedy umrze, nic z sobą nie weźmie, a jego zamożność nie pójdzie za nim. I chociaż w życiu sobie pochlebia: Będą cię sławić, że dobrześ się urządził, musi iść do pokolenia swych przodków, do tych, co na wieki nie zobaczą światła. Człowiek, co w dostatku żyje, ale się nie zastanawia, przyrównany jest do bydląt, które giną.
--- (Psalm 49) ---
Nie pokładajcie ufności w przemocy ani się łudźcie na próżno rabunkiem; do bogactw, choćby rosły, serc nie przywiązujcie.
--- (Psalm 62:11) ---
Takimi oto są grzesznicy i zawsze beztroscy gromadzą bogactwo.
--- (Psalm 72:12) ---
Natomiast biada wam, bogaczom, bo odebraliście już pociechę waszą. Biada wam, którzy teraz jesteście syci, albowiem głód cierpieć będziecie. Biada wam, którzy się teraz śmiejecie, albowiem smucić się i płakać będziecie. Biada wam, gdy wszyscy ludzie chwalić was będą. Tak samo bowiem przodkowie ich czynili fałszywym prorokom.
--- (Łukasza 6:24-26) ---
Nuże teraz wy, którzy mówicie: «Dzisiaj lub jutro udamy się do tego miasta i spędzimy tam rok, i będziemy prowadzić interesy oraz ciągnąć zyski», a Przecież nie wiecie, co jutro będzie z waszym życiem. Jesteście bowiem oparem, który ukazuje się na chwilkę, a potem znika. Powinniście natomiast mówić: «Jeżeli Jehowa zechce, będziemy żyli, a także uczynimy to lub owo». Teraz zaś chełpicie się w swych zarozumiałych przechwałkach. Wszelkie takie chełpienie się jest niegodziwe. Jeśli zatem ktoś umie czynić to, co słuszne, a jednak tego nie czyni, jest to jego grzech.
--- (Jakuba 4:13-17) ---
Nuże teraz wy, bogacze, płaczcie, wyjąc nad niedolami, które na was Przychodzą. Wasze bogactwo zgniło, a wasze szaty wierzchnie zostały zjedzone Przez mole. Wasze złoto i srebro przerdzewiało, a ich rdza będzie świadectwem Przeciw wam i strawi wasze ciała. To, coście zgromadzili w dniach ostatnich, Jest jak ogień. Oto zapłata należna pracownikom, którzy zebrali plony z waszych pól, zatrzymana przez was, wciąż wola, a wołania żniwiarzy o pomoc doszły do uszu Jehowy Zastępów. Żyjecie w zbytku na ziemi i oddajecie się Rozkoszy zmysłowej. Tuczycie swe serca w dniu rzezi. Potępiacie, mordujecie Prawego.
--- (Jakuba 5:1-6a) ---
Majętności na nic się nie zdadzą w dzień strasznego gniewu, natomiast prawość wyzwoli od śmierci.
--- (Przypowieści inaczej Przysłów 11:4) ---
Kto ufa swemu bogactwu, ten upadnie, lecz prawi bujnie się rozwiną niczym listowie.
--- (Przypowieści 11:28) ---
Lepsza jest odrobina w bojaźni przed Jehową niż obfity zapas, a przy tym zamieszanie.
--- (Przypowieści 15:16) ---
Lepiej mieć odrobinę z prawością niż obfitość plonów bez sprawiedliwości.
--- (Przypowieści 16:8) ---
Majętności bogatego to jego silny gród i w jego wyobraźni są jak mur obronny.
--- (Przypowieści 18:11) ---
Majątek przysparza wielu towarzyszy, lecz ubogi zostaje odłączony od swego towarzysza.
--- (Przypowieści 19:4) ---
Lepiej wybrać imię niż obfite bogactwo; łaska jest lepsza niż srebro i złoto.
Spotkali się bogaty i ubogi. Twórcą ich wszystkich jest Jehowa.
--- (Przypowieści 22:1-2) ---
Nie trudź się, by zdobyć bogactwo. Zaniechaj swego własnego zrozumienia.
--- (Przypowieści 23:4) ---
…gdyż skarb nie będzie trwał po czas niezmierzony ani diadem przez wszystkie pokolenia.
--- (Przypowieści 27:24) ---
Nakazuj tym, którzy są bogaci w obecnym systemie rzeczy, żeby nie mieli wygórowanego mniemania o sobie i żeby nie opierali nadziei na niepewnym Bogactwie, lecz na Bogu, który obficie dostarcza nam wszystkiego dla naszego Pożytku; żeby pracowali nad tym, co dobre, byli bogaci w szlachetne uczynki, hojni, gotowi się dzielić, niezawodnie zaskarbiając sobie wspaniały fundament na przyszłość, aby móc się mocno uchwycić rzeczywistego życia.
--- (1Tymoteusza 6:17-18) ---
Wszystko bowiem, co jest na świecie, a więc: pożądliwość ciała, pożądliwość oczu i pycha tego życia nie pochodzi od Ojca, lecz od świata. Świat zaś przemija, a z nim jego pożądliwość; kto zaś wypełnia wolę Bożą, ten trwa na wieki.
--- (1 Jana 2:16-17) ---
top© 2002 - RUMBURAK