uStronie INDEX
Strona zgodna z najnowszą normą XHTML 1.1.: uStronie :. Spis artykułów / CONTENT
forum | chat | księga gości
INDEX Biblia Artykuły Hebrajski

Czy pierwsi chrześcijanie używali imienia Bożego?

IMIĘ Boże występuje w Pismach Hebrajskich tysiące razy, przy czym jego cztery spółgłoski zapisuje się literami יהוה (JHWH — tetragram). Ze znalezisk archeologicznych wynika, i przed dostaniem się do niewoli babilońskiej w roku 607 p.n.e., Izraelici powszechnie używali tego imienia — zresztą często pojawia się ono w takich księgach biblijnych, jak Ezdrasza, Nehemiasza, Daniela i Malachiasza, które spisano po powrocie z wygnania.

Septuaginta z imieniem Bożym Za czasów Jezusa w „Septuagincie” występowało imię Boże.
Na powyższym skrawku — wśród liter greckich — występuje ono dwa razy w całości i raz nadszarpnięte.
Zapisane jest starohebrajskim alfabetem.

Jednakże, w miarę zbliżania się czasu, w którym miał przyjść Mesjasz, Żydzi — pod wpływem pewnego przesądu — coraz niechętniej posługiwali się tym imieniem.

Czy uczniowie Jezusa używali imienia Bożego (oddawanego w języku polskim przez „Jehowa” lub „Jahwe”) ? Dowody wskazują, że tak. Jezus nauczył swych naśladowców modlić się do Boga: „Niech będzie uświęcone imię Twoje” (Mateusza 6:9, Romaniuk). A pod koniec ziemskiej służby powiedział w modlitwie do swego niebiańskiego Ojca: „Objawiłem imię twoje ludziom, których mi dałeś ze świata”(Jana 17:6).

Prócz tego, imię Boże, w formie hebrajskiego tetragramu, występowało w najstarszych kopiach Septuaginty - greckiego przekładu Pism Hebrajskich, z którego korzystali uczniowie Jezusa. [oprócz fotografii obok, zobacz więcej skanów imienia Bożego z Septuaginty i innych manuskryptów greckich]

A jak ma się rzecz z Ewangeliami oraz z pozostałą częścią Chrześcijańskich Pism Greckich („Nowym Testamentem”) ? Skoro imię Boże występowało w Septuagincie, to rozsądny jest wniosek, że znajdowało się także w najstarszych odpisach i tej części Pisma Świętego — przynajmniej w cytatach z Septuaginty. Stąd też w New World Translation of the Christian Greek Scriptures (Chrześcijańskie Pisma Greckie w Przekładzie Nowego Świata) imię Jehowa pojawia się ponad 200 razy. Zdaniem niektórych krytyków jest to nieuzasadnione. Wydaje się jednak, że na korzyść New World Translation przemawia niezwykłe źródło — Talmud babiloński.

Pierwsza część tego żydowskiego dzieła religijnego, nosząca tytuł „Szabat”, zawiera długi wykaz praw, regulujących zachowanie się w dniu szabatu. W jednym fragmencie omówiono kwestię, czy w szabat należy ratować od ognie manuskrypty biblijne, a w następnym urywku czytamy: „W księdze napisano: Nie wolno ratować od ognia pustych miejsc [gil-jo-nim'] oraz ksiąg minim. R[abin] Jose powiedział: W każdy inny dzień tygodnia trzeba wyciąć zawarte w nich Imiona Boże, ukryć je, a resztę spalić. R[abin] Tafron oznajmił: Obym pogrzebał swego syna, jeślibym ich nie spalił z ich Imionami Bożymi, gdyby trafiły w moje ręce” (przekład dr H.Freedmana).

Kim byli mi-nim' ? Wyraz ten oznacza „sekciarzy” i może się odnosić do saduceuszy lub Samarytan. Ale zdaniem dr Freedmana, przytoczony fragment najprawdopodobniej dotyczy chrześcijan pochodzenia żydowskiego. Jaki sens kryje, wobec tego, słowo gil-jo-nim' , przetłumaczone tutaj na „puste miejsca”? Dopuszcza się dwa znaczenia. Być może chodziło o puste marginesy w zwoju albo nawet o czyste zwoje. Ale powyższe słowo mogło tez być ironicznym określeniem dzieł mi-nim' i niejako wskazywać, iż są one równie bezwartościowe jak nie zapisane zwoje. W słownikach, owo drugie znaczenie oddaje się przez „ewangelie”. Pokrywa się to ze zdaniem, poprzedzającym cytowany powyżej urywek Talmudu, które brzmi: „Księgi minim są niczym puste miejsca [gil-jo-nim'].

W książce Lawerence'a H.Schiffmana Who Was a Jew? (Kto był Żydem?) omawiany fragment Talmudu przełożono, więc, w taki sposób: „Nie ratuje się (w szabat) od ognia ewangelii oraz ksiąg minim (‘heretyków’). Przeciwnie, pali się je na miejscu, razem z ich tetragramami. Rabin Jose ha-Gelili powiada: W tygodniu należy wyciąć z nich tetragramy i je schować, a pozostałość spalić. Rabin Tarfon oświadczył: Obym pogrzebał swych synów! Jeslibym dostał (te księgi) w swoje ręce, spaliłbym je wraz z ich tetragramami”. Następnie dr Schiffman dowodzi, że wspomniani tutaj mi-nim' to chrześcijanie pochodzenia żydowskiego.

Czy ta cześć Talmudu faktycznie nadmienia o chrześcijanach, wywodzących się spośród Żydów ? Jeśli tak, to byłby ważki dowód, iż chrześcijanie faktycznie umieszczali w ewangeliach i pismach imię Boże w formie tetragramu. A jest wielce prawdopodobne, że Talmud naprawdę mówi w tym miejscu o chrześcijanach, pochodzenia żydowskiego. Pogląd taki znajduje poparcie w kręgach naukowych, a ponadto zdaje się go potwierdzać kontekst powyższego urywka, pochodzącego z części Talmudu, zatytułowanej „Szabat”. Następna część tego dzieła zawiera opowieść o Gamalielu i pewnym chrześcijańskim sędzim; nawiązywano w niej do fragmentów Kazania na Górze.

Rzekomi chrześcijanie przestali używać imienia Bożego, a nawet wyrugowali je z odpisów Septuaginty oraz z Ewangelii i pozostałych ksiąg biblijnych dopiero wtedy, gdy do chrystianizmu wkradło się odstępstwo, wskutek czego odszedł on od prostych nauk Jezusa.

topStrażnica nr 21 z 1 listopada 1993