Wysuń menu główne / MAIN MENU «•» wysuń / schowaj MENU
uStronie INDEX
Strona zgodna z najnowszą normą XHTML 1.1.: uStronie :. Spis artykułów / CONTENT
forum | chat | księga gości
INDEX Biblia Artykuły Hebrajski

ŻURAWIE KORONIASTE — barwni czubaci tancerze

żurawie koroniaste

ŻURAW koroniasty to jeden z najpiękniejszych ptaków na świecie — majestatyczny, o wysmakowanym ubarwieniu i pełnej wdzięku sylwetce. Ma ponad metr wzrostu, skrzydła o ogromnej rozpiętości oraz długą, smukłą szyję, charakterystyczną także dla innych gatunków żurawi.

Samiec i samica wyglądają podobnie. Ciemne pióra na grzbiecie stanowią interesujące zestawienie z nieskazitelnie białymi piórami okrywającymi oba skrzydła i przechodzącymi w złoty kolor w pobliżu ogona. W innych miejscach skrzydła mają głęboką rdzawobrązową barwę.

Zachwycająca jest głowa żurawia koroniastego. Na czole i podgardlu oraz wokół policzków w kolorze kości słoniowej rosną miękkie aksamitnoczarne pióra. Oczy mają śliczną jasnobłękitną barwę. Spod czarnych piór podgardla zwisają długie, jaskrawoczerwone korale. Gdy żuraw wyciągnie poziomo szyję, dyndają niczym szkarłatny wisiorek. Najbardziej jednak przykuwa uwagę efektowny pióropusz z wąskich, lśniących piór, które złocą się w promieniach słońca i układają we wspaniałą, symetryczną koronę. Ten jaskrawo, kontrastowo upierzony ptak porusza się na dwóch długich, szczupłych czarnych nogach.

Żuraw koroniasty wydaje trąbiący dźwięk graa-ouu, graa-ouu, grac-ouu — jeden z niezapomnianych odgłosów Afryki. Jego głośny okrzyk roznosi się na duże odległości. Pary często się nawołują, gdy lecą odpocząć na drzewie lub gdy je opuszczają. W pewnych porach roku żurawie koroniaste gromadzą się w stada liczące nieraz do 30 osobników i wywołują przy tym przyjemną dla ucha wrzawę.

• Opieka rodzicielska

Pary żurawi koroniastych najprawdopodobniej dobierają się na całe życie. Zamieszkują wiele rejonów Afryki Wschodniej, zwłaszcza bagna i mokradła, gdzie zakładają gniazda i wychowują młode. Gniazdo to stożkowaty stos z trawy i trzciny, na którym samica składa dwa lub trzy wielkie zielonkawoniebieskie jaja. Wysiaduje je później na zmianę z samcem, a po miesiącu wykluwają się pisklęta. Rodzice wspólnie karmią swe puszyste, świeżo opierzone potomstwo, troszczą się o nie i odważnie go bronią.

Ptaki te żywią się głównie owadami, żabami, małymi wężami oraz nasionami. Swymi długimi szczudłowatymi nogami o wielkich stopach szybko przygniatają do ziemi i pochłaniają wszelkie małe stworzonka, jakie wynurzą się z trawy.

• Ptasi balet

Żurawie koroniaste są zapalonymi i fascynującymi tancerzami. Trzepocząc wielkimi barwnymi skrzydłami, wznoszą się pionowo w górę, a potem opadają na ziemię łagodnie jak na spadochronie. Wdzięcznie pląsając wokół partnera, odbijają się w górę i kiwają głowami w szybkich zabawnych ukłonach. Stają wyprostowane z rozpostartymi ogromnymi skrzydłami i prezentują piękne barwy piór okrywowych.

Niekiedy para wytwornie wygina szyje i patrzy sobie w oczy. Dotykając się dziobami, ptaki wydają niskie, buczące dźwięki, jakby śpiewały serenady. Potem znów się prostują i wznawiają swój wyszukany ptasi balet.

• Walka o przetrwanie

Żurawie koroniaste dość dobrze znoszą obecność ludzi i łatwo się oswajają. Ze względu na zachwycające ubarwienie i sylwetkę oraz fascynujące pokazy taneczne są częstymi mieszkańcami ogrodów zoologicznych i poszukiwaną ozdobą prywatnych posiadłości i ogrodów. Skoro cieszą się takim wzięciem, to nic dziwnego, że ich liczebność w naturalnym środowisku się zmniejsza. Populację żurawi koroniastych uszczupla też melioracja mokradeł oraz stosowanie środków trujących i owadobójczych, które zanieczyszczają jeziora i strumienie.

Cóż to byłaby za szkoda, gdyby któregoś dnia imponujące żurawie koroniaste miały wyginąć! Biblia obiecuje jednak, że wkrótce cała ziemia zostanie odnowiona (porównaj 2 Piotra 3:13). Wtedy jej mieszkańcy będą wiecznie rozkoszować się mistrzowskimi dziełami Boskiego Stwórcy, Jehowy Boga, do których należą ci barwni czubaci tancerze.

topPrzebudźcie się! nr 20 z 22 października 1997