Wysuń menu główne / MAIN MENU «•» wysuń / schowaj MENU
uStronie INDEX
Strona zgodna z najnowszą normą XHTML 1.1.: uStronie :. Spis artykułów / CONTENT
forum | chat | księga gości
INDEX Biblia Artykuły Hebrajski

Spory o miejsce „święte”

Miejsce święte?

„Doświadczyłem, że nawet dzikie zwierzęta nie są tak wrogie człowiekowi, jak chrześcijanie między sobą”.
(cesarz rzymski Julian, 332–363)

DNIA 15 lipca 1099 roku, uczestnicy pierwszej wyprawy krzyżowej [zob. artykuły: „Krucjaty” oraz Wyprawy krzyżowe w uStroniu], popieranej przez papieża, osiągnęli planowany cel i zdobyli Jerozolimę. Nastąpiła przerażająca rzeź! Z życiem uszli jedynie namiestnik i jego świta, a to dzięki złożeniu bogatego okupu. Duchowny angielski Antony Bridge, w książce The Crusades (Krucjaty) tak opisuje, co się stało z resztą muzułmańskich i żydowskich mieszkańców:

„Kiedy krzyżowcom wewnątrz miasta wreszcie dano wolną rękę, opanowała ich wielka i straszna żądza krwi. (…) Zabijali wszystkich napotkanych mężczyzn, kobiety i dzieci. (…) Gdy już nie było kogo mordować, zwycięzcy przeszli ulicami w procesji (…) do bazyliki Grobu Pańskiego, by złożyć dziękczynienie Bogu”.

rzeź na ulicach Jerozolimy

Od czasów najazdu krzyżowców — obecność chrześcijaństwa w Jerozolimie znamionowały konflikty między katolikami, prawosławnymi i wyznawcami innych kościołów, uważanych za chrześcijańskie [zob. artykuły: Bitwa o Betlehem, Brat wali butem oraz Betlejem — symbol jedności i miłości chrześcijańskiej? w uStroniu]. W roku 1850 spory toczone przez różnych przywódców religijnych o święte obiekty w Jerozolimie i jej okolicach, w znacznej mierze przyczyniły się do wybuchu wojny krymskiej. Anglia, Francja i imperium osmańskie walczyły wtedy przeciw Rosji, a śmierć poniosło pół miliona osób.

Wojna ta nie zażegnała w chrześcijaństwie kontrowersji w sprawie Jerozolimy i miejsc świętych. Turcy osmańscy, którzy rządzili tamtym obszarem, próbowali ustanowić pokój, dzieląc miejsca święte między poszczególne religie. W książce This Is Jerusalem (Oto Jerozolima) dr Menashe Har-el napisał:

krzyżowcy w niewoli

„Zasada ta została przyjęta (…) przez ONZ, przy podziale kraju w listopadzie 1947 roku; jest zatem elementem prawa międzynarodowego”.

W rezultacie, bazylikę Grobu Pańskiego podzielono między kościoły: rzymskokatolicki, prawosławny, ormiański, syryjski i koptyjski. Prawo do niej roszczą sobie także mnisi etiopscy, których grupa mieszka w szałasach, postawionych na jej dachu. Wiele osób uznaje bazylikę Grobu Pańskiego za najświętszy obiekt chrześcijaństwa. Pełno w niej kapliczek, figur i obrazów. Kolejną rzekomą świętością jest Golgota Gordona, uważana przez cześć protestantów za domniemane miejsce stracenia i pochowania Jezusa.

Pewnej kobiecie, która wierzyła w święte miejsca, Jezus dawno temu oznajmił:

„Nadchodzi godzina, gdy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcić Ojca. (…) Prawdziwi czciciele będą czcić Ojca duchem i prawdą” (Jana 4:21-24)

A zatem, prawdziwi chrześcijanie nie czczą świętych miejsc. Zburzenie niewiernej Jerozolimy w 70 roku n.e. przez wojska rzymskie stanowi przestrogę dla nominalnego chrześcijaństwa. Bałwochwalstwo, rozdźwięki i wina krwi, obciążające ten system religijny, zadają kłam jego twierdzeniom, jakoby był chrześcijański. Dlatego też, spotka go los, jaki Bóg przepowiedział wszystkim religiom, wchodzącym w skład Babilonu Wielkiego, czyli ogólnoświatowego systemu religii fałszywej (Objawienie 18:2-8).

topStrażnica, nr 4 z 15 lutego 1999