Wysuń menu główne / MAIN MENU «•» wysuń / schowaj MENU
uStronie INDEX
Strona zgodna z najnowszą normą XHTML 1.1.: uStronie :. Spis artykułów / CONTENT
forum | chat | księga gości
INDEX Biblia Artykuły Hebrajski

KADYSZ i modlitwa za zmarłych

kadish

Po śmierci ojca lub matki, osieroceni synowie z obowiązku religijnego odmawiają przy chowaniu zwłok, a następnie przy rannem i wieczornem nabożeństwie w Synagodze modlitwę „Kadysz”. Modlitwa ta wszakże nie zawiera w swej treści ani słowa o śmierci w ogóle, ani o opłakiwanych przez sieroty nieboszczykach w szczególności. Kadysz nie ma żadnego charakteru modlitwy za zmarłych, lecz jest eulogiją, wygłaszającą wielkość Boga i to waśnie podnosi wysoką wartość i doniosłe jego znaczenie.

Osierocony syn pełen rozpaczy staje przy zasypującym się grobie, w którym pochował drogiego rodzica, wznosi łzawy wzrok ku niebu, zkąd grom ten spadł na niego, czuje się do głębi duszy dotkniętym tym strasznym ciosem, traci prawie świadomość i nie może sobie zdać sprawy z tego, co zaszło. Ale w tem bolesnem zgnębieniu nie zawodzi skargi, ani złorzeczy, lecz w pokorze ducha wypowiada słowa Kadyszu „Niech będzie wsławionem i poświęconem wielkie Jego imię na świecie, który stworzył wedle woli Swojej”. Ten hołd, oddany Bogu, koi jego żal i wywołuje w zbolałem sercu uległość dla wyroków Opatrzności, rządzącej światem i ludźmi. A gdy zakończa ealogiją słowami: „Ten, co w niebiosach stwarza pokój, oby zesłał pokój na nas i na cały Izrael”, wstępuje weń otucha i poczucie obowiązku dla dalszego życia. Pokój w niebiosach, to zgoda i harmonija wszechbytu, w rządzących prawach natury jak w zmiennych kolejach ludzkości; to co znika - powstanie, co umiera - odżyje, nic bezwzględnie nie ginie, żadna istota unicestwieniu nie ulega; wolno tedy opłakiwać, ale nigdy rozpaczać, bo to się sprzeciwia uznaniu wielkości Stwórcy i niezbadanych Jego rządów.

Modlitwa za zmarłych „Hazkoras-neszomas”, bliskich i dalekich krewnych i obcych, odprawia się kilka razy do roku w Synagodze podczas świąt uroczystych. W tej modlitwie wspomina się imię zmarłej osoby i błaga się o pokój dla jej duszy, przy dowolnem składaniu jakiejkolwiek ofiary, choćby najdrobniejszej na cel dobroczynny.

Publicznych nabożeństw żałobnych dla osób wybitniejszych, rytuał nasz nie zna, ale w nowszych czasach gminy postępowe takie nabożeństwa wprowadziły.

topДозволено Цензурую. - Варшава, 11 Ноября 1892 года