Wysuń menu główne / MAIN MENU «•» wysuń / schowaj MENU
uStronie INDEX
Strona zgodna z najnowszą normą XHTML 1.1.: uStronie :. Spis artykułów / CONTENT
forum | chat | księga gości
INDEX Biblia Artykuły Hebrajski

Czy ziemię strawi ogień?

BIBLIJNY PUNKT WIDZENIA
płonąca ziemia

SPŁONIE w nuklearnym holocauście w zostanie obrócona w popiół przez rozszerzające się Słońce, podpali ją rozgniewany Bóg — wiele osób nie ma wątpliwości co do tego, iż planetę Ziemię, dom rodziny ludzkiej, w taki czy inny sposób unicestwi ognisty kataklizm, katastrofalna apokalipsa.

Niektórzy powołują się na wersety biblijne, zapowiadające, że Bóg ześle pożogę, by ukarać człowieka za jego grzechy przeciw ziemi. Inni podzielają pogląd Paula Daviesa, profesora Uniwersytetu Stanowego w Adelaide w Australii, który utrzymuje, iż ziemia nieuchronnie zmierza ku ognistej zagładzie. W książce Ostatnie trzy minuty stawia on następującą hipotezę: „Rozszerzające się Słońce pochłonie (…) Ziemię. Nasza planeta zmieni się w spaloną bryłę”. A co naprawdę czeka ziemię? Jak rozumieć wersety biblijne, które zdają się przepowiadać jej zniszczenie ogniem?

Czy Bóg się interesuje?

Księga Jeremiasza 10:10-12 donosi: „Jehowa jest prawdziwym Bogiem. (…) On stworzył ziemię swoją mocą, utwierdził okrąg ziemi swoją mądrością, a swoim rozumem rozpostarł niebiosa”. Bóg stworzył ziemię i mocno ją ugruntował. Kierując się miłością, mądrością i rozumem, starannie przygotował tę planetę, by istniała bez końca jako piękny dom ludzkości.

Biblia tak mówi o stworzeniu człowieka przez Boga: „Jako mężczyznę i niewiastę stworzy! ich. I błogosławił im Bóg, i rzekł do nich Bóg: Rozradzajcie się i rozmnażajcie się, i napełniajcie ziemię, i czyńcie ją sobie poddaną” (1 Mojżeszowa 1:27-28). Kiedy Bóg zakończył stwarzanie, mógł bez cienia wątpliwości oświadczyć, że „było to bardzo dobre” (1 Mojżeszowa 1:31). Pragnął, by Jego dzieło pozostało w takim stanie. Podobnie jak przyszli rodzice niekiedy przygotowują i meblują pokój dla dziecka, tak Bóg założył piękny ogród i umieścił w nim Adama, kiśry miał go pewiększać i doglądać (1 Mojżeszowa 2:15).

Adam zrezygnował z doskonałości i uchylił się od obowiązku opieki nad ziemią. Ale czy Stwórca odstąpił od swego zamierzenia? Nic podobnego, w Księdze Izajasza 45:18 czytamy bowiem: „Tak mówi Jehowa, Stwórca niebios (…) który stworzył ziemię (…) utwierdził ją, a nie stworzył, aby była pustkowiem, lecz na mieszkanie ją stworzył” (zobacz też Izajasza 55:10-11). Chociaż człowiek nie wywiązał się z powierzonego mu zadania opiekuna, Bóg dalej realizował swój zamysł względem ziemi i jej mieszkańców. Prawo nadane starożytnemu Izraelowi przewidywało co siedem lat „sabat całkowity, odpoczynek” dla ziemi. Ponadto zawierało humanitarne przepisy chroniące zwierzęta (3 Mojżeszowa 25:4; 2 Mojżeszowa 23:4-5; 5 Mojżeszowa 22:1-2, 6-7, 10; 25:4; Łukasza 14:5). W Biblii znajdujemy znacznie więcej przykładów, które jasno pokazują, że Bóg bardzo się troszczy o ludzi i o wszystko, co im powierzył.

„Poprzednia ziemia”

Jak zatem pogodzić ze sobą pewne na pozór sprzeczne wypowiedzi biblijne? Należy do nich List 2 Piotra 3:7, gdzie czytamy: „Lecz za sprawą tego samego słowa teraźniejsze niebiosa i ziemia są odłożone dla ognia oraz zachowane na dzień sądu i zagłady ludzi bezbożnych”. A w Księdze Objawienia 21:1 napisano: „Ujrzałem nowe niebo i nową ziemię; bo poprzednie niebo i poprzednia ziemia przeminęły”.

Gdyby wypowiedź Piotra wziąć dosłownie, a więc gdyby planetę Ziemię miał strawić literalny ogień, wówczas również literalne niebiosa — gwiazdy i pozostałe ciała niebieskie — musiałyby ulec zniszczeniu w ogniu. Takie zrozumienie jest jednak sprzeczne z zapewnieniem, zawartym w innych wersetach, na przykład w Ewangelii według Mateusza 6:10: „Niech się dzieje twoja wola, jak w niebie, tak i na ziemi” lub w Psalmie 37:29: „Sprawiedliwi posiądą ziemię i zamieszkają w niej na wieki”. Poza tym, jaki wpływ miałby ogień na i tak już rozpalone Słońce oraz gwiazdy, w których bezustannie zachodzą gwałtowne reakcje jądrowe?

Z drugiej strony słowa „ziemia” często używa się w Biblii w sensie przenośnym. Na przykład w Księdze 1 Mojżeszowej 11:1 czytamy: „Cała ziemia miała jeden język”. „Ziemia” odnosi się tutaj do ogółu ludzkości, czyli do społeczeństwa ludzkiego (zobacz też 1 Królewską 2:1-2; 1 Kronik 16:31). Na takie samo przenośne znaczenie wskazuje kontekst — słowa z Listu 2 Piotra 3:5-6. Nawiązują one do dni Noego, kiedy to niegodziwe społeczeństwo ludzkie zginęło w potopie, ale sam glob ziemski oraz Noe i jego domownicy przetrwali (1 Mojżeszowa 9:11). Również w Liście 2 Piotra 3:7 powiedziano, że zagłada dosięgnie „ludzi bezbożnych”. Takie zrozumienie harmonizuje z resztą Biblii. Do niegodziwego społeczeństwa przeznaczonego na zniszczenie odnosi się też wyrażenie „poprzednia ziemia” z cytowanej wcześniej Księgi Objawienia 21:1.

Podobnie jak troskliwy ziemski ojciec podejmuje wszelkie możliwe działania, by uchronić swój dom od szkód, tak Jehowa Bóg żywo się interesuje swym dziełem stwórczym. W dawnych czasach usunął niemoralnych i niegodziwych mieszkańców żyznej doliny Jordanu, po czym ustanowił nad nią nowych opiekunów, a ci pozostawali z Nim w przymierzu głoszącym, że jeśli będą przestrzegać jego praw, ‘ziemia nie wyplunie ich z powodu splugawienia jej, tak jak wypluła naród, który był przed nimi’ (3 Mojżeszowa 18:24-28, BT).

„Nowa ziemia”

Obecne zdeprawowane, agresywne i skorumpowane społeczeństwo kala ziemię. Tylko Bóg może ją uratować. I tak też uczyni. W Księdze Objawienia 11:18 obiecuje ‘wytracić tych, którzy niszczą ziemię’ (Bw). Na odrodzonej i odnowionej planecie zamieszkają ludzie bojący się Boga i szczerze miłujący swych bliźnich (Hebrajczyków 2:5; porównaj Łukasza 10:25-28). Zmiany, do których dojdzie pod panowaniem niebiańskiego Królestwa Bożego, mają być tak gruntowne, że Biblia mówi o „nowej ziemi” — o nowym społeczeństwie ludzkim.

Kiedy czytamy takie wersety, jak Psalm 37:29, i pojmujemy wypowiedź Chrystusa z Ewangelii według Mateusza 6:10, nabieramy przekonania, że ani ślepe siły natury, ani żadna niszczycielska działalność człowieka nie położą kresu istnieniu naszej planety. Nie udaremnią zamierzenia Bożego (Psalm 119:90; Izajasza 40:15, 26). Wierni ludzie będą żyli na nieskończenie pięknej ziemi, zaznając niezmąconej radości. Właśnie taka przyszłość czeka ziemię, gdyż takie jest i zawsze było zamierzenie troskliwego Stwórcy człowieka (1 Mojżeszowa 2:7-9,15; Objawienie 21:1-5).

topPrzebudźcie się! nr 1, z 8 stycznia 1997