Wysuń menu główne / MAIN MENU «•» wysuń / schowaj MENU
uStronie INDEX
Strona zgodna z najnowszą normą XHTML 1.1.: uStronie :. Spis artykułów / CONTENT
forum | chat | księga gości
INDEX Biblia Artykuły Hebrajski

PETRA — czerwone miasto na pustyni

STATYSTYKA
Powierzchnia: 100 km2
W SKRÓCIE
• Ruiny starożytnego miasta w Jordanii
Język: arabski
Waluta: dinar jordański
Religia: islam (sunnicki, szyicki)
Międzynarodowy port lotniczy: Queen Alia (32 km na południe od Ammanu)
Krajowy port lotniczy: Akaba
GOSPODARKA
Rolnictwo: hodowla bydła
Turystyka
CO WARTO ZOBACZYĆ
Al-Khazneh (skarbiec faraona), amfiteatr, grób obeliskowy, groby królewskie, Qattar ad-Deir, Nimfeum, świątynię Qasr al-Bint, Świątynię Skrzydlatego Lwa
KLIMAT
Zwrotnikowy suchy. Średnia temperatura w styczniu +11°C, w lipcu +29°C.
Synaj Skarbiec al-Fihazneh — najcenniejszy zabytek Petry.
Drzemiąca „Królowa Pustyni”
Synaj Pod panowaniem jednego z plemion arabskich, to zrujnowane dziś miasto stało się stolicą królestwa nabatejskiego. Jedyne w swoim rodzaju budowle skalne uczyniły Petrę najcenniejszym zabytkiem dzisiejszej Jordanii.
Gdy pewien szwajcarski archeolog odnalazł w czasie prac wykopaliskowych na ziemiach beduinów czerwone skały legendarnego miasta, w dziejach Petry rozpoczął się nowy rozdział.

Przez całe stulecia dawna królowa karawanserajów, której od XII w. nie poświęcano już wiele uwagi, pozostawała w stanie głębokiego uśpienia. Dopiero dzięki szwajcarskiemu uczonemu, Johannowi Ludwigowi Burckhardtowi, który od 1912 r. kierował pracami wykopaliskowymi na ziemiach beduinów, czerwone miasto przeżyło ponowny rozkwit. Wprawdzie Rzymianie, gdy przyłączyli Petrę do swego imperium, przebudowali znaczną jej część zgodnie ze swymi upodobaniami, jednak archeologom udało się w dużej mierze zrekonstruować pierwotny kształt metropolii starożytności. Powszechnie podziwiana uroda „Królowej Pustyni” uczyniła zeń najsłynniejszy zabytek całej Jordanii, a być może i Bliskiego Wschodu.

Na zwiedzenie najważniejszych budowli, rozrzuconych w kotlinie o powierzchni około 100 km2, potrzeba co najmniej tygodnia. Już wkraczając do miasta, przybysz staje naprzeciwko dość niezwykłego obiektu: nieopodal luksusowego hotelu Petra Forum wznosi się wielka cysterna, która za pośrednictwem skalnego kanału przez wieki zaopatrywała mieszkańców w wodę pitną. Mijając wielkie groby obeliskowe, dochodzi się do wyschniętego koryta dawnej rzeki Siq, ciągnącego się pośród skał wąskim parowem o długości 3 km. Na jego końcu usadowiła się najsłynniejsza budowla Petry.

Potężne kolumny, ogromne rzeźby i delikatne ornamenty kwiatowe fasady al-Khazneh pozwalają przybyszowi odgadnąć od razu, że oto znalazł się przed skarbcem faraona, najsłynniejszym zabytkiem miasta. Oprócz wszystkich pomników architektury, zaznaczonych na planie Petry, należy zwiedzić jeszcze jej okolice. Samotne cmentarzyska nabatejskie na północy dostarczają niezapomnianych wrażeń tym wszystkim, którzy dzieje Jordanii pragną poznawać z dala od najbardziej uczęszczanych szlaków turystycznych.

Synaj Dumni „ rycerze pustyni” Żyją dziś prawie ivyłącznie z dochodów, jakie przynosi turystyka.

Handlowe imperium w kraju beduinów

Na poły koczownicze plemię Nabatejczyków uczyniło z pustynnego miasta ważny ośrodek kultury i metropolię, której jedyne w swoim rodzaju, wzniesione z piaskowca budowle do dziś zapierają dech w piersi przybyszom z całego świata.

Petra, miasto na południu Jordanii, bywa uważane za jeden z cudów świata. Potężne fasady grobowców i świątyń, które przez ponad 2 000 lat wykuwano w miękkiej skale, uczyniły to starożytne osiedle najsłynniejszym zabytkiem kraju. Jego zwiedzenie to żelazny punkt każdej podróży przez ziemie beduinów, a budowle wśród czerwonych skał przyciągają turystów z całego świata.

Monumentalne pomniki grobowe mienią się wszystkimi odcieniami czerwieni i nadają pustynnemu miastu jedyny w swoim rodzaju, pełen tajemniczości wyraz. W V i IV w. p.n.e. Petra była bezsprzecznie centrum kultury nabatejskiej. Ten na poły koczowniczy naród z północnego zachodu Arabii uczynił „Skalne Miasto”, jak można przetłumaczyć grecką nazwę „Petra”, stolicą swego starożytnego państwa i ważnym ośrodkiem handlu przyprawami, jedwabiem i miedzią, korzystnie ulokowanym pomiędzy Syrią a południową Arabią. Niezawodny środek transportu tych towarów stanowiły wielkie karawany wielbłądzie, dzięki którym mogła rozwijać się ożywiona wymiana z sąsiednimi krajami.

Gdy cesarz Trajan w 106 r. przyłączył królestwo nabatejskie do imperium rzymskiego, Petra była już prawdziwą metropolią. Prowincja Arabia Petrea uchodziła w III w. za jeden z ważniejszych ośrodków handlu w skali całego imperium, a wyprzedziła ją w tej dziedzinie dopiero konkurująca z nią Palmyra. Począwszy od VII w. Petra przeżywała okres postępującego upadku, a nawiedzające ją kilkakrotnie trzęsienia ziemi ostatecznie pozbawiły miasto dawnej świetności.

topPETRA / ZOOM+
Petra
CO TRZEBA WIEDZIEĆ
  1. Skarbiec al-Khazneh uważa się dziś za jedno z arcydzieł architektury starożytnej. W jaki sposób zdołano wznieść jego potężne kolumny bez użycia współczesnych środków technicznych, wciąż pozostaje tajemnicą.
  2. Urna we wnętrzu al-Khazneh kryje w sobie ponoć bezcenny skarb. Chciwi beduini próbowali już wielokrotnie zajrzeć do jej wnętrza, jednak — na przekór wszelkim wysiłkom — pozostała ona nienaruszona do dziś.
  3. Kleopatra miała jakoby zażądać w prezencie Petry już na początku swego związku z Juliuszem Cezarem. Cesarz odmówił, a na otarcie łez ofiarował kochance Jerycho.
  4. W czasach Nabatejczyków amfiteatr w Petrze mieścił 8 000 widzów. Gdy Rzymianie postanowili go powiększyć, zniszczyli lekkomyślnie przylegające doń stare groby nabatejskie.
Zobacz też: PETRA — miasto wykute w skale