Wysuń menu główne / MAIN MENU «•» wysuń / schowaj MENU
uStronie INDEX
Strona zgodna z najnowszą normą XHTML 1.1.: uStronie :. Spis artykułów / CONTENT
forum | chat | księga gości
INDEX Biblia Artykuły Hebrajski

NEGEW — pustynny trójkąt na południu Izraela

STATYSTYKA
Powierzchnia: 12 000 km2 (60% powierzchni Izraela) Ludność: 250 000 Najwyższy szczyt: Har Ramon (1 035 m)
Najgłębszy rów: Maktesh Ramon (400 m)
W SKRÓCIE
Podział: sześć obszarów (wybrzeże na północnym zachodzie, dolina Beer Sheva, góry Negew, wąwozy Araba, płaskowyż Paran, Góry Ejlat)
Języki: hebrajski, arabski
Jednostka monetarna: szekel
Religie: judaizm, islam
Największe miasta: Beer Sheva, Dimona, Arad, Ejlat
Największy port: Ejlat (port naftowy i handlowy nad Morzem Czerwonym)
GOSPODARKA
Rolnictwo: uprawa zbóż, owoców i warzyw
Górnictwo: żelaza, magnezu i miedzi w górach Ejlat
Turystyka
CO WARTO ZOBACZYĆ
Miasta nabatejskie (Advat, Shivta i Mampsis), Sodomę, Masadę, kąpieliska lecznicze i wybrzeża koralowe w Ejlacie, kopalnie Salomona koło Timy, zapadliska Maktesh
KLIMAT
Zwrotnikowy suchy. Z północy na południe temperatury rosną. Zimą mogą wystąpić mrozy, latem +40°C.
Negev Rzadki gatunek palmy o rozdwojonym pniu
Kraj Nabatejczyków
Negev Pustynia Negew, rozciągająca się na południu kraju, zajmuje ponad połowę obszaru Izraela. Jej niezwykły karjobraz uformowały woda i wiatr. W środkowej części pustyni dominują, liczące wiele milionów lat, pełne rozpadlin i wąwozów, formacje górskie.
Zdarzyło się już raz w historii, że na pustyni Negew tętniło życie. Starożytny arabski lud Nabatejczyków zbudował tu osady i nawodnił ziemię.

Nabatejczycy wzbogacili się na handlu. Mniej więcej 300 lat p.n.e. osiedlili się na ziemiach wokół wąwozów Araba. Na wschód od nich, w dzisiejszej Jordanii, założyli swoją stolicę — Petrę. Nabatejscy kupcy, korzystając z karawan, prowadzili liczne interesy z Gazą, portem nad Morzem Śródziemnym. Aby zapewnić bezpieczeństwo, zakładali wzdłuż szlaku osady. Największe znaczenie wśród nich zyskały Avdat, Mampsis i Shivta. Okres rozkwitu miast Nabatejczyków przypada na I w. n.e. Do dziś można podziwiać ich pozostałości, które są główną atrakcją turystyczną pustyni.

Życie w antycznych miastach Negewu umożliwiały bardzo pomysłowe systemy nawadniania, wykorzystujące wody rzeki Nahal Zin. Jej koryto przez większość roku pozostaje suche, lecz w porze deszczowej wzbiera potężnym strumieniem wody.

W 106 r., po podporządkowaniu przez cesarza Trajana Nabatejczyków Rzymowi, państwo stało się prowincją cesarstwa o nazwie Arabia Petraea. Kolejny rozkwit Negewu nastąpił w czasach Bizancjum. Między IV a VI wiekiem Bizantyjczycy przejęli od Nabatejczyków styl życia i kulturę oraz rozbudowali miasta. Wtargnięcie Arabów oznaczało schyłek cywilizacji i zniszczenie kraju. Przez kolejne 1 000 lat, aż do czasu ambitnych izraelskich projektów osadniczych, na pustym Negew wiodła proste życie tylko garstka koczowników.

Negev Uboga roślinność Negewu może wyżywić tylko nieliczne gatunki zwierząt

Sucha ziemia Ben Guriona

„Negev” znaczy po hebrajsku ‘sucha ziemia’. Przez ponad 1 000 lat żyli tu jedynie nomadowie. Od czasu założenia państwa izraelskiego jałowe tereny Negewu nawadnia się i zasiedla.

Marzeniem Dawida Ben Guriona, twórcy państwa izraelskiego, było zasiedlenie pustyni Negew. Gdy w 1953 r. ustąpił z urzędu premiera, przeprowadził się do nowo założonego pośrodku pustyni Negew kibucu Sede Boqer. Przebywał w nim jedynie rok, po czym ponownie zajął się polityką. Jednak powrócił tam w 1963 r. i pozostał aż do śmierci w 1973 r., walnie przyczyniając się do rozkwitu Negewu.

Trójkątna pustynia rozciąga się w południowej części Izraela, od strefy Gazy na północnym zachodzie wzdłuż półwyspu Synaj na południowym zachodzie kraju. Przy granicy z Jordanią przecinają ją wąwozy Araba, a na południu sięga samego Ejlatu — „twierdzy” urlopowiczów, położonej nad Morzem Czerwonym.

Prawie wszystkie miasta Negewu powstały po założeniu państwa izraelskiego. Jedyny wyjątek stanowi „stolica” pustyni, Beer Sheva, którą już Stary Testament nazywał miastem patriarchów. Tuż po drugiej wojnie światowej żyło w Negewie ok. 10 tys. osób, dziś surowe obszary pustyni zaludnia około ćwierć miliona. Dzięki systemom nawadniającym i rurociągom doprowadzającym wodę z północy kraju zdołano użyźnić niektóre z pustynnych terenów. W górskiej części Negewu znajdują się trzy owalne zapadliska pochodzenia geologicznego. Powstały one około 70 milionów lat temu, gdy ziemia osunęła się, zasypując puste przestrzenie pod powierzchnią obecnej pustyni. Największe nazywa się Maktesh Ramon. Na jego zachodnim krańcu leży najwyższy szczyt Negewu — Har Ramon (1035m).

topNegew mapa / ZOOM+
Negew
CO TRZEBA WIEDZIEĆ
  1. Na terenie Negewu leżą dwa biblijne miejsca: góra Masada, ostatnie schronienie króla Heroda i Sodoma — zgładzone przez Boga miasto, położone na południowym brzegu Morza Martwego.
  2. Kształcąca ponad 500 studentów szkoła wyższa w Sede Boąer jest jedną z najważniejszych na świecie instytucji naukowych badających pustynie na świecie. Na terenie uczelni znajduje się grób Ben Guriona.
  3. Prace archeologiczne wokół miast nabatejskich rozpoczęto w 1870 r. Dzięki nim możemy dziś odtworzyć dokładny obraz życia na pustyni w starożytności. Jeden z czołowych archeologów okresu powojennego, Abraham Negev, tylko przez przypadek ma nazwisko zbieżne z nazwą pustyni.
  4. Michael Evenari, botanik pochodzenia niemieckiego, jest jednym z najbardziej cenionych badaczy pustyń w świecie. Miał znaczny wkład w budowę państwa izraelskiego oraz w projekt zaludnienia i użyźnienia pustyni Negew.