Wysuń menu główne / MAIN MENU «•» wysuń / schowaj MENU
uStronie INDEX
Strona zgodna z najnowszą normą XHTML 1.1.: uStronie :. Spis artykułów / CONTENT
forum | chat | księga gości
INDEX Biblia Artykuły Hebrajski

MORZE CZERWONE — morze raf koralowych

STATYSTYKA
Maksymalna długość: 2 240 km
Maksymalna szerokość: 360 km
Maksymalna głębokość: 2 604 m
W SKRÓCIE
Nadmorskie państwa: Egipt, Sudan, Erytrea, Dżibuti, Somalia, Jemen, Arabia Saudyjska, Jordania, Izrael
Najważniejsze porty: Suez, Ras Banas (Egipt), Port Sudan (Sudan), Massaua (Erytrea), Dżibuti, Dżidda (Arabia Saudyjska), Al Akaba (Jordania)
Wyspy: Dahlak, Kamaran, Farsan
GOSPODARKA
Żegluga, wydobywanie ropy naftowej i md metali, turystyka
CO WARTO ZOBACZYĆ
Nieporównywalny z niczym (z wyjątkiem Malediwów) podwodny świat Morza Czerwonego.
KLIMAT
Średnia temperatura w styczniu + 19°C, w sierpniu +40°C.
Morze Czerwone Morze Czerwone to jeden z najcieplejszych i najbardziej słonych obszarów morskich na ziemi. W wielu miejscach wybrzeża widać pagórki soli
Skarbiec dla badaczy mórz
Morze Czerwone Morze Czerwone leży na styku Afryki i Azji. Kanał Sueski łączy je z Morzem Śródziemnym. Żegluga po tym podłużnym akwenie jest niełatwa z powodu licznych raf koralowych.
Morze Czerwone oddziela Afrykę od Azji. Jest obiektem różnorodnych badań naukowych.

Morze Czerwone jest odnogą Oceanu Indyjskiego. Łączy się z nim poprzez Zatokę Adeńską. Za jego kraniec południowy uważana jest Cieśnina Bab al-Mandab („Brama Łez”), a północny — miasto Suez.

Morze Czerwone znajduje się w interesującym geologicznie Rowie Wschodnioafrykańskim. Jego wybrzeża otoczone są górami, dochodzącymi do 2 500 m wysokości. W ostatnim okresie epoki lodowcowej, Morze Czerwone zostało odcięte od sąsiadującego z nim oceanu, dlatego ma tak duże znaczenie dla badaczy fauny i flory mórz. Zajmuje powierzchnię 438 000 km2, temperatura wody dochodzi miejscami do + 60°C, a zawartość soli do 42%.

Fauna i flora Morza Czerwonego są jedyne w swoim rodzaju. Niezwykłe bogactwo gatunków wykazują zwłaszcza rafy koralowe i ławice małżów. Morze jest więc niezwykle atrakcyjne dla naukowców i amatorów nurkowania. Dzięki Kanałowi Sueskiemu Morze Czerwone stało się dla żeglugi towarowej jednym z najbardziej uczęszczanych akwenów na świecie. W dochodzących do 25 m grubości osadach dennych naukowcy odkryli bogate złoża rud.
Są one, obok ropy naftowej i żeglugi, jednym z głównych źródeł dochodów krajów regionu.

Morze Czerwone Rafy koralowe w Morzu Czerwonym to raj dla nurków.

Na styku kontynentów

Morze Czerwone, położone na granicy Afryki i Azji, zawsze było atrakcyjne dla żeglarzy i podróżników — mimo (a czasem właśnie z powodu) niebezpiecznych wiatrów i zdradliwych prądów wodnych oraz niestabilnej sytuacji politycznej w leżących u jego wybrzeży państwach.

Powszechnie znana jest biblijna historia Mojżesza, który — wyprowadzając naród Izraela z Egiptu — rozdzielił wody Morza Czerwonego. Jednak pierwsze wzmianki historyczno-naukowe na temat Morza Czerwonego zawdzięczamy nie Egipcjanom czy Izraelitom, lecz pismom Greka, Hippalesa. Dzięki niemu ówczesny świat dowiedział się o tym akwenie, co miało istotny wpływ na rozwój handlu między Europą [Azją,.

Jednak prawdziwe znaczenie Morza Czerwonego docenił dopiero Napoleon. Podczas francuskiej okupacji Egiptu, w końcu XVIII w., wielki wódz polecił zająć także Morze Czerwone. W 60 lat później Francuzi, którym przewodził Ferdinand Lesseps, założyli spółkę w celu zbudowania Kanału Sueskiego. Droga wodna miała połączyć deltę Nilu, a tym samym i Morze Śródziemne, z Morzem Czerwonym. Kanał oddano do użytku w 1869 r. i jest on do chwili obecnej jedną z najbardziej uczęszczanych dróg wodnych na świecie. W czasach imperializmu ta ważna trasa wodna do Azji była przedmiotem zaciekłych walk. W 1882 r. rejon Kanału Sueskiego opanowali Brytyjczycy, którzy zbudowali tu swoje bazy. W 1888 r. państwa regionu podpisały Konwencję Konstantynopolitańską, gwarantującą okrętom wojennym i handlowym wszystkich krajów swobodne korzystanie z Kanału Sueskiego i zabraniającą wszelkich działań wojennych skierowanych przeciwko kanałowi i jego obiektom. Mimo to, w wyniku wojny izraelsko-arabskiej, Kanał Sueski był zablokowany przez osiem lat i został ponownie otwarty dla żeglugi dopiero w 1975 r.

topNegew mapa / ZOOM+
Morze Czerwone
CO TRZEBA WIEDZIEĆ
  1. Nazwa Morza Czerwonego wywodzi się od gatunku alg morskich „oscillatoria erythroea”: są one błękitne, ale obumierając przybierają intensywną barwę czerwoną.
  2. Przed Kanałem Sueskim istniał tu Kanał Nechona: został przekopany w VII w. p.n.e. za Nechona II, lecz później go zasypano.
  3. Na północy Morze Czerwone rozdziela się na dwie odnogi: na zachód od Płw. Synaj tworzy Zatokę Sueską, na wschód Zatokę Al Akaba.
  4. Na Morzu Czerwonym rybołówstwo odgrywa znikomą rolę: ze względu na duże zasolenie na tutejszych łowiskach jest niewiele smacznych ryb.