Wysuń menu główne / MAIN MENU «•» wysuń / schowaj MENU
uStronie INDEX
Strona zgodna z najnowszą normą XHTML 1.1.: uStronie :. Spis artykułów / CONTENT
forum | chat | księga gości
INDEX Biblia Artykuły Hebrajski

Hiszpański HOLOCAUST

madryckie Autodafe Madryckie autodafé z 30 czerwca 1680 roku, odbywające się w obecności króla Karola II i jego młodej małżonki. Spalono wówczas 50 osób — żywcem lub in effigie (w postaci wizerunków).

„Również w tym, że trzymamy pieczę nad majątkiem Żydów,
Kościół nie popełnia bezprawia, jako że Żydzi są jego niewolnikami”.
(św. Tomasz z Akwinu, 1225–1274)

W roku 1685 prowadzono na stos w Madrycie orszak Żydów. Publiczna egzekucja miała uświetnić poślubne uroczystości Karola II. Widowisko odbywało się w obecności całego dworu, duchowieństwa i tłumów gapiów. Wśród prowadzonych na śmierć znajdowała się piękna siedemnastoletnia Żydówka. Przechodząc nieopodal loży honorowej, odwróciła się i zawołała do królowej: „Wielka królowo, czy obecność twoja nie może ulżyć mej strasznej niedoli?! Uwzględnij moją młodość i to, że skazana jestem za religię, którą wyssałam z mlekiem matki!”. Królowa skierowała wzrok w drugą stronę…

W ROKU 1215 sobór laterański zmusił Żydów do noszenia specjalnego stroju, a „prosty ten środek, dzięki któremu Żydzi w natarczywy sposób rzucali się w oczy sfanatyzowanym masom, potęgował nienawiść katolików, ułatwiając znacznie późniejsze rzezie”. Lecky powiada:„Czyniono wszystko w celu odcięcia ich od reszty ludności, napiętnowania jako celu nienawiści śmiertelnej i stłumienia wszelkiego współczucia dla ich cierpień. Byli oni zmuszani nosić odrębną odzież i mieszkać w osobnych dzielnicach”.

Zresztą już za panowania Konstantyna Wielkiego, sobór w Elwirze zakazał chrześcijanom wszelkiej wspólnoty z Żydami, przy czym o tak zwanej „chrześcijańskiej miłości” świadczy fakt, że św.Wincenty de Terrier skłonił hiszpański rząd, aby rozporządzenie o noszeniu specjalnego ubioru stosowano zarówno do Żydów, jak i Maurów. Nawet kara śmierci dla Żydów była wykonywana inaczej! Do XVI wieku wieszano ich głową w dół między dwoma psami. Wolno było konfiskować ich majątki, jak to pięknie „uzasadnił” św. Tomasz z Akwinu.

W roku 1390 mieszkańcy Sewilli, podburzeni kazaniem głośnego Hernanda Martineza, rzucili się na dzielnice żydowskie, mordując 4000 Żydów. Tą rzezią kierował świątobliwy Martinez. W Walencji, Kordobie, Burgos, Toledo, Barcelonie św.Wincenty w ten sposób propagował miłość Chrystusa, że podburzał tłumy do mordowania Żydów.

Niemal za miedzą, „niewierni” i „dzicy” Maurowie dysponowali nauką, do której przyczyniła się także uczoność żydowska; posiadali wielką kulturę duchową oraz szczycili się wielką tolerancją…

cmentarz w Wormacji Cmentarz żydowski w Wormacji, w Niemczech — świadectwo masakry, podczas pierwszej krucjaty.

„Ale gdy w fatalnej godzinie — pisze Michelet — krzyż zajął miejsce półksiężyca na szczytach Alhambry, zgasł w Hiszpanii błysk tolerancji. Żydzi skazani na wygnanie sprzedawali chrześcijanom winnice za osła; domy i posiadłości za muła”.

W Portugalii, gdzie znaleźli czasowy przytułek za brzęczącą monetę, zabrano im dzieci, aby je wychować na chrześcijan. Zjawisko dzieciobójstwa przybrało niepokojące rozmiary: matki wrzucały swoje dzieci do studzien, aby tylko nie dostały się w ręce chrześcijan. Kobiety i dzieci żydowskie miały szczęście, gdy wzięto je do niewoli i chrzczono przemocą. Ale bywało, że mordowano nawet nawróconych Żydów. „Duchowieństwo użyło całej swej energii, by spowodować wydalenie całego szczepu, a dla osiągnięcia tego celu wymyślono dwa, trzy cudy” (Lecky).

Podczas wojen krzyżowych Żydzi podlegali srogim prześladowaniom. Za pierwszej wyprawy głównym teatrem tych prześladowań były Niemcy, gdzie w Trewirze, Wormacji, Moguncji, Kolonii, Ratysbonie i Pradze Żydzi musieli wybierać pomiędzy chrztem a śmiercią. Liczba ofiar miała wynosić około 12.000 straconych za trwanie przy wierze ojców. Podobnie było w okresie drugiej wyprawy krzyżowej. Tym razem pogromy Żydów trwały w południowych Niemczech. Okres trzeciej wojny krzyżowej to nieludzkie prześladowania Żydów w Anglii. Oj, mogli Żydzi wołać za swoim prorokiem Jeremiaszem: „Biada mi, matko, żeś mnie zrodziła, męża poswaru i waśni dla świata”.

To tylko nieliczne fragmenty z dziejów katochrześcijańskiego dziedzictwa Europy. Kościół ustami swoich przewodników duchowych twierdził, że „inkwizytorem był sam Bóg, gdy karał w raju Adama i Ewę, inkwizytorem był Jan Chrzciciel, inkwizytorem był Jezus Chrystus, inkwizytorem był apostoł Piotr, św.Dominik, inkwizytorem byt Pius V” (słowa dominikanina Mengluni'ego).

topSkrótowo na podstawie artykułu Bogdana Motyla — Fakty i Mity nr 41 z dnia 16 października 2003r.

[zob. w uStroniu:]
Kilka uwag o inkwizycjiRozprawa heretykaKrucjata przeciwko czarom
Inkwizycja hiszpańskaTechniki inkwizycjiInkwizycja w MeksykuNarzędzia tortur