Wysuń menu główne / MAIN MENU «•» wysuń / schowaj MENU
uStronie INDEX
Strona zgodna z najnowszą normą XHTML 1.1.: uStronie :. Spis artykułów / CONTENT
forum | chat | księga gości
INDEX Biblia Artykuły Hebrajski

HAJFA — izraelskie okno na świat

CO WARTO ZOBACZYĆ
Muzea (Imigracji Żydowskiej, Żeglugi Morskiej, Nauki i Techniki), jaskinię Eliasza, klasztor Karmelitów, świątynie Bahai, silos „Dagon” (Muzeum chleba), Dom Chagalla.
KLIMAT
Śródziemnomorski. Średnia temperatura w styczniu +13º, w lipcu +18ºC
GOSPODARKA
Ważny ośrodek administracyjny
Przemysł:
elektromaszynowy (maszynowy, zbrojeniowy, stoczniowy), paliwowo-energetyczny (petrochemiczny), spożywczy, mineralny (szklarski), perfumeryjny
Działalność portu morskiego
Rzemiosło (ozdoby)
Turystyka
STATYSTYKA
Powierzchnia: 283 km2
Liczba mieszkańców: 247 000
Gęstość zaludnienia: 871 mieszk./km2
Najwyższe wzniesienie: Karmel
W SKRÓCIE
Języki: hebrajski, arabski, jidisz, angielski
Waluta: nowy szekel
Religie: judaizm, islam, druzyzm, chrześcijaństwo, bahaizm
Hajfa Wzniesiona w 1953 roku świątynia Bahai, ze złotą kopułą, stoi pośrodku zaprojek towanego z kunsztownym artyzmem parku rozpostartego na zboczu góry Karmel.
Izraelskie San Francisco.

Hajfa uchodzi za najczystszą i najbardziej zieloną aglomerację Izraela. Jednak zarówno potoczna opinia, jak i malownicze położenie wprowadzają w błąd: w mieście nieustannie dymią kominy wielkich pieców, a w porcie znajduje się baza wojskowa.

Hajfa Drugie pod względem wielkości miasto Izraela, ulokowane nad zatoką o tej samej co ono nazwie, sięga na południu aż do wzgórza Karmel. Hajfa bywa nazywana również izraelskim San Francisco — właśnie ze względu na podobieństwo położenia.

W Jerozolimie ludzie się modlą, w Tel Awiwie-Jaffie świętują, a w Hajfie? Pracują. Tak to w każdym razie widzą i ujmują sami Izraelczycy. Robotnicza cześć miasta, ciągnąca się wzdłuż ulic Yafo i Ha-Azma'ut, stanowi historyczne centrum, do którego na północy przylega dawniej odrębna miejscowość, a dziś kąpielisko w granicach Hajfy — Bat Galim. Za linią kolejową, od strony morza usytuowano strefę przemysłową, w której pejzażu dominują ogromne kominy wielkich pieców i urządzenia portowe. Hajfa jest ważnym ośrodkiem przemysłowym i handlowym; pochodzi z niej aż 90 procent izraelskich obrotów z zagranicą.

Pomimo rozwoju przemysłu petrochemicznego, w Hajfie nie znikły tradycyjne dziedziny wytwórczości, takie jak: wyrób szkła, kryształów i ozdób. Naziemną kolejką linową „Stella Maris” można wygodnie dojechać do wyżej położonych osiedli mieszkaniowych w dzielnicy Karmel Centralny. Ponad eleganckimi willami i kwitnącymi ogrodami, rozpościera się idylliczna panorama miasta.

W połowie stoku leży centrum handlowe Hadar Ha-Carmel. Powstało około 1912 roku, równocześnie z „Technionem” — politechniką, której gmach wybudowali żydowscy uczeni z Niemiec. W czasie I wojny światowej uczelnię zajęli Turcy, tak więc utrzymaną w stylu orientalnym budowlę, naukowcy mogli ponownie objąć we władanie dopiero w 1925 roku. Na początku lat 50-tych XX wieku dołączyli do nich studenci.

Projekt 25-piętrowej wiezy uniwersyteckiej, z której rozpościera się rozległy widok na Morze Sródziemne, pasmo Karmel i Galileę, opracował wybitny architekt brazylijski Oscar Niemeyer. W miejscu, gdzie dziś znajduje się kompleks uniwersytecki, prorok Eliasz w IX wieku p.n.e. dał odpór wyznawcom kultu Baala.

„Miasto przyszłości” Herzla

Od chwili, gdy Teodor Herzl ogłosił Hajfę „miastem przyszłości” (1902r.) do czasu proklamowania państwa Izrael (1948r.), w miejscowym porcie rozegrało się wiele tragicznych wydarzeń.

Nazwa Hajfa po raz pierwszy pojawiła się w Talmudzie, który został opracowany ok. III wieku. Nie wiadomo, czy jest to skrót hebrajskiego wyrażenia „HOF YAFE” („wybrzeże piękna”) czy też wynik transkrypcji wyrazu „KAIAPHAS” („arcykapłan”).

Hajfa Parki na stokach wzgórza Karmel to popularny cel wycieczek po Hajfie.

W 1902 roku Teodor Herzl, twórca syjonizmu, ogłosił Hajfę „miastem przyszłości”. I rzeczywiście, już dwa lata później, po otwarciu linii kolejowej Hajfa-Damaszek, zaczęła się ona intensywnie rozwijać. W 1918 roku Anglicy, pokonawszy Turków, zajęli miasto, a w 1929 roku przystąpili do rozbudowy portu. Po kilku latach do Hajfy zaczęli napływać żydowscy uciekinierzy z hitlerowskich Niemiec; z kolei Niemcy o przekonaniach narodowosocjalistycznych musieli ją opuścić.

Wskutek napływu Żydów z Europy, miasto rozrastało się w zastraszającym tempie. W 1939 roku Brytyjczycy postanowili, więc, ograniczyć żydowską migrację do Palestyny do co najwyżej 75 tysięcy osób w okresie 5 lat.

Konsekwencją tej decyzji były tragiczne wydarzenia w Hajfie — głównym porcie imigracyjnym. Tu właśnie zatonęła, przybyła z Bułgarii „Struma”. Z 800 osób, które znajdowały się na jej pokładzie uratowała się tylko jedna. W listopadzie 1940 roku, pociskiem wystrzelonym z brytyjskiego działa został trafiony statek „Patria”. Z 1800 pasażerów przeżyło tylko 250. Z kolei jednostkę o nazwie „Exodus” — której historia posłużyła za kanwę hollywoodzkiego filmu z Paulem Newmanem w roli głównej — zablokowano przed wejściem do portu i po wielu perturbacjach zmuszono do zawrócenia. Mała łódź, jedna z tych nielicznych, które przedarły się przez brytyjską blokadę, znajduje się dziś na dachu Muzeum Imigracji Żydowskiej w Hajfie, w którym zgromadzono wstrząsającą dokumentację tamtych dramatycznych wydarzeń czasów.

topHajfa mapa
Hajfa
CO TRZEBA WIEDZIEĆ
  1. W dzielnicy Hadar Ha-Carmel, przy ulicy Ha-Halutz, znajduje się siedziba ogólnokrajowego związku zawodowego Histadrut, którego pierwszym sekretarzem generalnym był założyciel państwa Izrael — Dawid Ben Gurion.
  2. Malarz Marc Chagall odwiedził Hajfę w 1960 roku. Jego imie nosi jeden z domów przy ulicy Rehov Hazionut, w którym organizuje się obecnie wystawy sztuki współczesnej.
  3. Pomimo iż Hajfa jest światowym centrum bahaizmu, w Izraelu żyje jedynie kilkuset wyznawców owego ruchu religijnego, który odrzuca wszelką obrzędowość i władzę duchowną.
  4. Kompleks „Dagon” to jedyny na świecie silos zbożowy, w którym mieści się muzeum. Posiada ono eksponaty prezentujące historię upraw i użytkowania zbóż.