Wysuń menu główne / MAIN MENU «•» wysuń / schowaj MENU
uStronie INDEX
Strona zgodna z najnowszą normą XHTML 1.1.: uStronie :. Spis artykułów / CONTENT
forum | chat | księga gości
INDEX Biblia Artykuły Hebrajski

Zniewalająca siła ZŁOTA

złoto

ZŁOTO to miękki, błyszczący, żółty metal, ceniony za swe niezwykłe właściwości, już w czasach starożytnych. Wyróżnia się kolorem, blaskiem, plastycznością i odpornością na korozję. Dla poszukiwaczy złoto przedstawiało ogromną wartość, toteż ma ono swą niepowtarzalną historię.

„ZŁOTO! Mówię ci, to jest złoto!” Odkrycie tego kruszcu sprawia, że serce skacze z radości, wzrasta tętno i zaczyna pracować wyobraźnia. Złota poszukuje się wszędzie - w rzekach i strumieniach, na ziemi, a nawet tysiące metrów pod jej powierzchnią.

Kosztowna złota biżuteria zdobi królów i królowe. Złotem dekoruje się trony i ściany pałaców. Wykonuje się z niego posągi bóstw w różnych postaciach, na przykład ryb, ptaków czy innych zwierząt. Nieustanne poszukiwania tego kruszcu wywarły potężny wpływ na ludzkość.

Dzieje złota

Władcy starożytnego Egiptu wysyłali kupców oraz wojska w odległe rejony na poszukiwanie złota, które uznawano za wyłączną własność faraonów i bogów. Nieprzebrane skarby odkryto w 1922 roku w grobowcu Tutanchamona. Nawet jego trumna została wykonana ze szczerego złota.

Zdaniem niektórych historyków to właśnie „legendarne złoto Persji przywiodło niegdyś do Azji” Aleksandra Wielkiego. Podobno jego armia użyła tysięcy zwierząt jucznych, by przewieźć do Grecji złoto, zagrabione Persom. W ten sposób Grecy stali się narodem bogatym w złoto.

Pewien historyk donosi, iż rzymscy „cesarze często za pomocą złota zaskarbiali sobie lojalność urzędników i wpływali na dygnitarzy z innych państw. U własnych poddanych wzbudzali podziw, a nierzadko również lęk, demonstrując swe bogactwo, najbardziej widoczne w złotych ozdobach”. Jak podaje inne źródło — Rzymianie zdobyli dużo złota, gdy podbili Hiszpanię i przejęli tamtejsze kopalnie tego kruszcu.

Kilka informacji o złocie
• Złoto jest najbardziej kowalne i ciągliwe, spośród wszystkich metali. Można z niego otrzymać listek o grubości 0,1 mikrometra. Uncją złota dałoby się pokryć powierzchnię 17 metrów kwadratowych. Można by tez z niej sporządzić nić, o długości 70 kilometrów.
• Ponieważ czyste złoto jest miękkie, więc do produkcji biżuterii lub innych przedmiotów, zwykle używa się jego stopów z metalami, przez co zwiększa się twardość. Ilość złota w danym stopie mierzy się w karatach, przy czym 12-karatowy stop zawiera 50% złota, 18-karatowy -75%, a złoto 24-karatowe nie ma w sobie żadnej domieszki.
• Kraje przodujące w produkcji złota to RPA i USA

Jednakże mówiąc o złocie, nie można nie sięgnąć do bardziej krwawych kart jego historii, a mianowicie podbojów, przemocy, niewolnictwa i śmierci.

Historia zbroczona krwią

W miarę postępu cywilizacji budowano coraz większe i potężniejsze żaglowce, którymi docierano do nowych lądów, by tam zakładać kolonie i szukać złota. Stało się ono obsesją wielu podróżników, między innymi Krzysztofa Kolumba (1451-1506) - żeglarza przecierającego nowe szlaki.

Poszukującego złota Kolumba mało obchodziło życie napotkanych ludzi. Kiedy sporządzał sprawozdanie dla króla i królowej Hiszpanii, którzy sfinansowali jego wyprawę, tak opisał w swym dzienniku wydarzenia na pewnej wyspie: „Aby tu panować, wystarczy się osiedlić i ustanowić władzę nad tubylcami, którzy zrobią wszystko, co im się każe. (…) Indianie (…) są nadzy i bezbronni, gotowi przyjmować rozkazy i pracować”. Kolumb był przekonany, że jego poczynania cieszą się błogosławieństwem Bożym, gdyż złoto ułatwiłoby Hiszpanii prowadzenie świętych wojen. „Oby Bóg łaskawie pomógł mi znaleźć złoto” - powiedział kiedyś, gdy dostał w darze złotą maskę.

Hiszpańscy konkwistadorzy, którzy tak jak Kolumb przemierzali morza w poszukiwaniu złota, otrzymali od króla Ferdynanda następujący rozkaz: „Macie przywieźć mi złoto! Jeśli się da, zdobywajcie je po ludzku. Ale bez względu na to, jak je pozyskacie, macie mi je przywieźć”.

Okrutni poszukiwacze złota mordowali tysiące rdzennych mieszkańców Meksyku oraz Ameryki Południowej i Środkowej. Można więc powiedzieć, że złoto przywiezione do Hiszpanii było zbroczone krwią.

Krzysztof Kolumb

Potem pojawili się piraci, którzy nie pływali pod żadną banderą. Na otwartych wodach napadali na hiszpańskie galeony, wypełnione złotem i innymi bogactwami. A te, często słabiej uzbrojone i z mniej liczną załogą, nie mogły się obronić przed dobrze przygotowanymi do walki rozbójnikami. W XVII i XVIII wieku, piraci stanowili prawdziwą plagę szlaków morskich, zwłaszcza w Indiach Zachodnich i wzdłuż wybrzeży Ameryki.

Gorączka złota w XIX-wieku

W 1848 roku w dolinie rzeki Sacramento w Kalifornii odkryto spore pokłady złota. Wieść o tym szybko się rozeszła i zaczęli nadciągać osadnicy, roszczący sobie prawa do tej ziemi. Już w następnym roku Kalifornię oblegało tysiące poszukiwaczy szczęścia, przybyłych ze wszystkich stron świata. Liczba mieszkańców tego stanu wzrosła z 26 000 w 1848 roku, do mniej więcej 380 000, w roku 1860. Rolnicy porzucali ziemię, marynarze zostawiali okręty, a żołnierze dezerterowali z wojska — po to, by szukać złota i dorobić się majątku. Niejeden był „łotrem spod ciemnej gwiazdy”, toteż w tym tyglu etnicznym zaczęła się szerzyć przemoc. Ci, których zwiodła siła złota, a nie mieli chęci pracować, rabowali dyliżanse i pociągi.

W roku 1851, gdy wygasła kalifornijska gorączka złota — nadeszły wieści, że ogromne złoża tego kruszcu odkryto w Australii. Według doniesień, tamtejsze „pokłady były po prostu bajeczne”. Na krótki czas to Australia stała się największym producentem złota na świecie. Część poszukiwaczy, przybyłych do Kalifornii, wyemigrowała wówczas na antypody. Nastąpił gwałtowny wzrost liczby ludności Australii, z 400 000 osób w roku 1850 do przeszło 1100 000 w 1860 roku. Rolnictwo i inne zajęcia niemal zamarły, ponieważ mnóstwo osób próbowało zbić fortunę na złocie.

U schyłku XIX wieku gorączka złota pchnęła wielu do Jukonu i na Alaskę, gdzie odkryto nowe złoża. Tysiące ludzi wywędrowało na te obszary dalekiej północy, między innymi w okolice Klondike, by mimo przenikliwego zimna zdobyć działkę bogatą w złoto.

Zatopione skarby

W XX wieku, gdy stały się możliwe prace głębinowe nurków, poszukiwacze złota zajęli się dnem morskim. Szukali wraków ze skarbami — biżuterią i innymi wyrobami ze złota — zatopionymi przed wiekami.

Dnia 20 września 1638 roku hiszpański galeon Concepción, podczas sztormu rozbił się o skały i zatonął u wybrzeży Saipanu na Pacyfiku. Przewoził ładunek złota i innych kosztowności, wart dzisiaj wiele milionów dolarów. Większość spośród 400 osób na pokładzie zginęła. Nurkowie odzyskali z wraku 32 złote łańcuchy, z których każdy miał około półtora metra długości i ważył kilka kilogramów. W sumie wydobyto 1300 różnych wyrobów jubilerskich — łańcuszki, krzyże, guziki, broszki, pierścionki i sprzączki.

Odnaleziono również inne wraki. W 1980 roku, u wybrzeży Florydy nurkowie natknęli się na XVII-wieczny okręt hiszpański Santa Margarita. Do końca następnego roku wydobyli około 50 kilogramów złota w sztabach, a także różne złote przedmioty.

Złoto zrabowane podczas wojny

Po kapitulacji Niemiec, w 1945 roku, oddziały aliantów dokonały zdumiewającego odkrycia w kopalniach soli Kaiseroda, w niemieckiej Turyngii. Jak podaje czasopismo The Atlanta Journal, „w kopalniach znajdowały się sztaby złota, a także papiery wartościowe, monety i złote przedmioty, warte aż 2,1 miliarda dolarów”. Natrafiono również na worki pełne złotych i srebrnych zębów, po części stopionych, które wyrwano ofiarom holocaustu. Ta ogromna ilość złota pomogła hitlerowskim dygnitarzom finansować długotrwałą wojnę. Wspomniana gazeta informuje, że państwom okupowanym kiedyś przez Hitlera zwrócono złoto warte jakieś 2,5 miliarda dolarów. Ponieważ panuje przekonanie, że nie odnaleziono wszystkich skarbów ukrytych przez hitlerowców, poszukiwania ciągle trwają.

Złoto rzeczywiście ma dużą wartość.

Biblia mówi jednak, że ani ono, ani inne dobra materialne nie zapewnią ich właścicielom życia (Psalm 49:6-8; Sofoniasza 1:18). Przysłowie biblijne powiada: „Nabycie mądrości — o ileż lepsze jest od złota!” (Przysłów 16:16). Prawdziwa mądrość pochodzi od Stwórcy, Jehowy Boga, i zawarta jest w Jego Słowie, Biblii. Studiując tę Księgę, poszukiwacz mądrości może poznać prawa i zasady Boże, a następnie wprowadzać je w czyn. Nabyta w ten sposób mądrość jest bardziej pożądana niż wszelkie złoto, jakie kiedykolwiek odkrył człowiek. Oznacza bowiem lepsze życie już teraz, a w przyszłości — życie wieczne (Przysłów 3:13-18).

topPrzebudźcie się!, nr 18 z 22 września 1998